02-01-07

De Discus of Tussenwervelschijf

De discus

 

De wervellichamen van de 24 bovenste wervels zijn verbonden door tussenwervelschijven (disci). Deze schijf die tussen elk van de wervels ligt laat een geringe beweeglijkheid van de wervels ten opzichte van elkaar toe. Deze tussenwervelschijven fungeren voornamelijk als schokdempers.

 

discus

De Discus

 

De discus bestaat uit een nucleus pulposus: een centrale gelatineuze kern. Rond deze nucleus bevindt zich de annulus fibrosus: een netwerk van vezels. Deze vezels zijn speciaal georiënteerd om maximaal te kunnen weerstaan aan de verschillende belastingen op de discus, zoals torsie, compressie, voor-achterwaartse bewegingen en latero-laterale bewegingen.

  

discus bewegingen

Bewegingspatroon v/d nucleus pulposus

 

Bij jonge personen vertegenwoordigen de disci één vierde van de hoogte van de totale wervelkolom. Bij het ouder worden vermindert de dikte van de disci significant door waterverlies en collaps. De discus is vooraan dikker dan achteraan, waardoor de lumbale lordose ontstaat. De dikte van de discus neemt toe van craniaal naar caudaal (boven naar onder).

 

Daar de tussenwervelschijf niet doorbloed is, is zij onderhevig aan een relatief snelle degeneratie.

De discus ondergaat eveneens veranderingen in de loop van de dag. Zo is hij door de aanhoudende belasting 's morgens groter dan 's avonds. Een goede nachtrust is noodzakelijk voor een optimale vorm van de discus bij het opstaan.

De commentaren zijn gesloten.